Huisvrouw

Huisvrouw, ik vond het altijd zo'n naar woord. Ik wilde het niet en ik kon het niet. Ik kon en kan lekker koken, maar dat maakte mij geen huisvrouw, als ik het voor anderen deed hooguit een gastvrouw. En ja dat was ik ook wel een goede gastvrouw. Later kwam ik er achter dat men dat in verband brengt met een goed huwelijk, dus als je een goede gastvrouw ben dan heb je een goed huwelijk. Ik zal mijn hoofd er maar niet over breken hoe men tot zulke gedachtekronkels komt. Natuurlijk zorgde ik er altijd wel voor dat als ik gastvrouw ging spelen dat mijn huis helemaal gepoetst was, zodat ik ook een goede huisvrouw leek. Maar dat was ik niet, ik was de meeste tijd gewoon overspannen. Of misschien wel gewoon ongelukkig, tegenwoordig ben ik nooit meer overspannen, nooit meer last van burn-out.

Ik had altijd zo'n hekel om bij beroep huisvrouw in te vullen, in de tijden dat ik alleen voor de kinderen zorgde en niet buiten de deur werkte. En ook nu, nu we er bewust voor gekozen hebben dat ik thuis blijf, zodat ons leven een stuk rustiger verloopt, heb ik nog moeite met dat woord. Het is het woord met de meest ondergewaardeerde betekenis, als je het mij vraagt. Zo'n woord wil je toch niet op jezelf plakken? Je wilt toch graag dat je iets doet wat gewaardeerd wordt. En vond ik, is mijn beroep ineens mijn beroep niet meer omdat ik het niet uitvoer? Wordt je daardoor ineens huisvrouw?

Ik vind mezelf nog steeds niet bijster goed in het huishouden, maar ik wordt er wel steeds beter in. Gek eigenlijk dat ik mezelf niet als huisvrouw kan zien omdat ik er niet zo goed in ben, omdat mijn hart niet ligt in huishoudelijk werk. Het is geen bende hier, maar het loopt ook niet echt op rolletjes, er is altijd wel iets achterstallig. Bergen wasgoed, rommelige kasten, teveel spullen.

Nu ik zo bezig ben, met spullen opruimen en wegdoen, merk ik dat het huisvrouw zijn me ook wat makkelijker afgaat. Dat ik me zelfs weleens trots voel op de dingen die ik bereik, dat ik het woord lang zo naar niet meer vind. Al weet ik niet of ik het nog naar vind om huisvrouw in te vullen als er weer eens naar mijn beroep gevraagd wordt. Dat zullen we wel ontdekken als de situatie zich voordoet. Ondertussen ga ik lekker door met mijn huis van spullen te ontdoen, misschien dat er dan meer ruimte ontstaat om gewoon huisvrouw te zijn en daar tevreden mee te zijn.

11 reacties:

Marièlle zei

Volgende keer gewoon moeder invullen.... :-)

Dee zei

Wat je schrijft is heel herkenbaar voor me. Ik vind wel dat het opruimen en wegdoen meer zin geeft om het huishouden bij te houden. M'n huis ziet er een stuk aantrekkelijker uit zonder al die rommel en het is gemakkelijker bijhouden.
Ik werk zelf 2 dagen maar dat is echt mijn max.
Mensen zouden op de 1e plaats het opvoeden van kinderen meer kunnen waarderen. Mensen die in een fijne omgeving zijn opgegroeid, zijn minder geneigd zich in de criminaliteit te begeven bijvoorbeeld.
En wat vind je van de term thuisblijfmoeder? :) Klinkt dat beter in jouw oren?

Floriene zei

Die term is prima, maar mijn kinderen zijn al uitgevlogen. Ik ben thuis omdat wij het jachtige leven zat waren en ik erg ongelukkig in mijn laatste baan was. Lief heeft een zware baan die veel van hem vergt, dus die heeft wel behoefte aan rustige avonden en weekenden. Waar inzet en activiteit alleen met vermaak te maken hebben. Door wat dingen te laten en anders te doen, lukt het ons om van één salaris rond te komen. Ik probeer nu juist mijn aversie tegen dat woord te overwinnen. En er een goed gevoel bij te krijgen. Moet lukken toch?

Valhalla zei

Het is stom dat je overal naar je beroep gevraagd wordt en niet naar de dingen die je het liefste doet.

Waarom schilder, huisvrouw, kantoorklerk of advocaat? Misschien zijn al die mensen wel duiker, kok, danser en tekenaar.

Maar ik weet nu ook niet goed wat ik ben, haha. Thuisblijfmoeder? Ik ben ook wel eens weg. En ik ben echt niet alleen maar moeder.

Floriene zei

Misschien ga ik wel invullen 'Vrouw des huizes, met vrijwillige nevenactiviteiten', ze vragen erom!

Floriene zei

Ik ben ook weleens weg, lol!

Ela zei

Ergens heb ik een keer een heel mooi antwoord gelezen op de vraag: wat doe je van beroep. De desbetreffende mevrouw zei: "Ik leid een klein maar succesvol familiebedrijf."

Jolanda zei

Mijn man noemt mij sinds kort ZZP-er ;-)
Ik noem mezelf ook nooit huisvrouw, thuisblijfmoeder, etc. Ik geef er altijd maar een draai aan, net wat ze willen horen. Voor ons werkt dit voorlopig zo het beste (ook een man met een zware job, die niet anders zou willen).

Dee zei

Oh dus je bent beroepsgenieter? ;)
Neehoor moet lukken. Het is alsof iedereen die niet actief iets bijdraagt aan de economie zich moet verontschuldigen ofzo. Ik ben 26 en een werkende moeder die misschien 1 keer per 3 maanden uitgaat ofzo en ik vjnd het leven ook gejaagd.

Dee zei

Jij bent Valhaltralalala

Puck zei

Héél herkenbaar. Ik herkende mezelf ook niet in het "huisvrouw" zijn. Vond het ook zo kortzichtig, ik doe meer dan dat... en zeker beter dan dat huisvrouwgedeelte, hahaha.

Maar ik merk nu het leger, opgeruimder en geordender wordt en vooral ik de dingen die ik heb gedaan ook bij kan benen (het blijft netjes) ik ook het gevoel dat ik niet zo hopeloos ben. Hoewel een modelhuisvrouw wordt ik nooit... maar geen gestress als iemand op visite komt zou wel fijn zijn.

Een reactie plaatsen